Herkese merhabalar ...

Nicedir, klavyemi kucağıma alıp şöyle sıkılacağınız uzuuuuun uzun cümlelerden oluşan yazılar yazmadığımı fark ettim !

Bence şimdi tam sırası .

Beni nasıl tanıdınız 2 senedir?

Sanırım aramızdaki bağ ( kurabildiklerim için konuşuyorum ) hep çok samimi oldu. Ben, bana mail atan kimseye '' hanım '' diye hitap etmedim, sizlerde bana. O sınırımız olmadı, rahat olduk kendi içimizde .

İşte benim için blog yazmak aynen bu!

 Geçenlerde bir blog ve blogger denk geldim, inanılmaz öfkeli, net, kapılarını yazılarında kapatmış bir kere... İzleyicisi olsam okumaya korkarım :)))

Bu anlamda bizler hep arkadaş gibi olduk dimi diye düşünmeye başladım... 

En sıkıştığım anda yardımıma yetişen, beni her gün keyifle okuyan, günaydın maillerini eksik etmeyen, hastalandığımda grip çayı reçeteleri hazırlayan, evde incim bitince hemen adresimi isteyen, benim için üşenmeden eminönüne giden, belki hiiç yüzünü görmediğim ama '' İstanbul a geliyorum '' dediğimde heyecanlanan sayamadığım insan var ...

Birde o kadar ses vermeyenler :)

Yazıyorum ...

Kahvaltımı yapmadan, dün gece hazırladığım yazımın saatini kuruyorum ki zamanında yayınlansın...

Yazıyorum ...

Öğle arasında okuldan çıkıp koşa koşa eve gelip yorumları kontrol edip geri dönüyorum, yazıyorum hani yayınlanmadı denmesin diye ..

Yazıyorum ...

Yazdıkça çoğalıyorum, bildiklerimi, tecrübe edindiklerimi paylaştıkça dallanıyorum ...

Yazıyorum ...

Günün birinde tek bir cümlenin, bilmediğim birinin kalbini tamir edebileceğini umuyorum ...

Bir anda bloga girdiğimde beni okuyan birilerinin olduğunu görmek, yazılarıma yorum gelmesi her şeye bedel !!!O etkinlik senin bu parti benim gezmişim ve yazmışım ! Pehh ! Hepsi boş inanın bana ve hepsi bir yere kadar :)

2. seneme çok az kaldı ...

2 senedir blog yazan ben, '' Nimo, Cero, Ceronimo, Nimocan, Ceyco '' her bir kalıba girdi :)) Şimdi düşünüyorumda düşsem beni kaldıracak ne çok insan olacak, direk geleceğe yatırım ;)

Buralarda olduğum sürece yazacağım ...

Sağlığım yerinde olduğu sürece bildiklerimi, duyduklarımı paylaşmaya devam edeceğim ...

İyi ki varsınız bee ! :)

Diyorum ki şimdi ...

Bunca zaman sonra İstanbul'da olup beni sevenlerle bir buluşma düzenlesek ...

Ben taaa buralardan kalkıp oralara gelsem ...

Kimler +1 ' ler ???

Kimler bende varım der ???

Ahkam yazısı değil elbette ki ! Ahkam kesmek için takipçi sayınızın, basına konu olmuşluğunuzun hatta belki de kitap neyn çıkarmanız gerektiğini farkında olaraktan tamameeeeeen iç sesimi yazıya dökme..

Amaç bu !

Gelelim konu başlığına ''Blogger olmak, blog yazmak nedir ''

- Evet, kendim sorup kendim cevaplayacağım ! '' Blog yazıyorum çünkü işim gücüm yok '' ! Dışarıdan böyle görünüyoruz değil mi? Aslında hayır ! Blog yazıyorum çünkü hemen her gün bana ulaşıp, beni önemseyen insanların varlığını görmek,koskocaman bir dünyanın içinde kendine bir yer edinmek harika ! Her şeyin tecrübe ile sabit olduğuna inanıyorum, evet! Bu yüzden blogumda '2 bunlar da ilginizi çekebilir '' diye bir kısım ekledik! Sebebi ise, en eski yazılarımı, oralarda yaptığım imla hatalarını, cümlelerin akıcı olmayışını, fotoğrafların inanılmaz kötü olduğunu görün diye ! Ben bildiğim gördüğüm halde düzeltmiyorum, nedeni ise her şey doğalken güzel !

- Aslında blogger olmak aynı zamanda bir izleyici, bir takipçi olmak demek ! Bir blogger aynı anda yazarken, takipçileri ile paylaşım yaparken, bir yandan ise diğer arkadaşlarını, blogosfer takip eder! Farkında olmadan 10 yaşında bir kız çocuğunu etkileyebilmek, farkında olmadan bir beye eşi için hediye önerebilmektir ! Maillerimin bazıları '' abla '' bazıları '' hanım'' bazıları ise '' nimocum'' olarak başlar! Farklı yaş gruplarına hitap edebilmektir. 

Bir yazı yazarken hedef aldığın konuda kimseyi incitmemektir, haa incitirim diye de gerçeklerden kaçınmamak gerekir . Zira reklamın iyisi kötüsü olmaz diye düz mantıkla, senin gibi bu işe saatlerini ayıran blogger arkadaşlarını yerden yere çarpıp, '' ahahah, bakın ne kadar komik oldum'' demek hiç değildir !

Daha önce BLOGGERLAR VE FAVORİ OJELERİ başlığı altında günlerimi alan bir yazı hazırladım sizlere ! Kimse beni kırmadı, raflarından en sevdiği ojeyi çıkarıp, sürdü, fotoğrafladı .. Şimdi bu yazıyı okuyup,bir blogger arkadaş '' şu şöyle mi yazılır, türkçeyi öğren de gel '' dediğinde başa sarıyoruz işte bakın! 

Emeğe saygı, her meslek, iş, hobi gruplarında nadir olduğu gibi biz bloggerlar arasında da söz konusu! 

Benim yaptığım bir nail art, bir konad senin hoşuna gitmiyorsa şayet, beni yermek yerine okuma, izleme ama öyle koca koca laflar edip blogunda yazma! Yada ben her gün farklı giyinmek zorunda değilim efenim dimi? Don kişot olmanın ne anlamı var, ne gereği var ! Beni izleyen adam benim channel çantam var diye mii seviyor izliyor beni ?

Yazdıklarım bana yapılmış bir saldırı değil sevgili izleyicilerim ! Konuya vakıf olan tüm blogger arkadaşlarında bildiği gibi yılda alan adına 10 dolar ödeyip tıklanma oranı düşünce böyle gariplik yapan insanların canımı sıkması!! Ve yine iç sesime hakim olmayıp duygularımı yazmak istemem !

Bırakılan her yorum tepkidir !
Emin olun aksi de gelse KORKMADAN tüm yorumları yayınlayacağım... Yeterki yazın ....

Son olarak herkesin işine yarasın diye bir cup cake nail art nasıl yapılır videosu paylaşıp gidiyorum :)

AÇILMAZSA ŞAYET BURAYI tıklayın :)

RENKLİ GÜNLER ^_^