İLGİLİLERİN DİKKATİNE ** BU BİR YENİ ANNE İSYANIDIR!

12/30/2013 12:05:00 ÖS

Dokuz aylık yorucu bir süreçten çıktım; tüm bedenimin, tüm psikolojimin anbean değişmesini, bedenimde bir canlının büyümesini izlemek ruhsal olarak çok yorucuydu, doğumu hiç anlatmıyorum- ki hem eylemsel olarak hem ruhsal olarak oldukça zordu benim için. Şimdi;

Tüm bu aşamalardan sonra sahip olduğum minik şey hakkında her söylediğini, anneliğime yapılmış bir hakaret olarak göreceğim, dolayısıyla ben sormadan fikir beyan etme, eğer yardım etmeye çok hevesliysen, mutfak tezgahında biriken bulaşıkları yıka ya da karnımı doyurmam için bana fırsat yarat!

Aşırı yorgun, uykusuz ve dolayısıyla gerginim,benden misafir hizmeti ya da güleryüz bekliyorsan bir yıl boyunca evime gelme.

Başkalarının bebeklerinin başına gelen korku filmlerini hiç merak etmiyorum! Anlatma! (Yüzüstü yatırdığımda boğulur mu diye düşünebilecek kapasitede bir beynim var çok şükür ki ve emin ol senden önceki on misafir de aynı uyarıları yaptı!)

Anlaşılmaya, anlayışa, güleryüze her zamankinden çok daha ihtiyacım var, hayatımı kolaylaştırmaya çalış, stres yükleme, stresimi azalt.

O gördüğün minik şeyi 9 ay karnımda taşıdım, doğurdum ve 7/24 gözlemliyorum; neden ağladığını senden daha iyi tahmin edebilirim, o yüzden tahminlerini kendine sakla. Bebeğim ağlarken zaten yeterince gergin oluyorum o yüzden fikir yürütmek yerine, bana bir bitki çayı yapıp hafif bir müzik açarsan daha fazla yardımcı olursun.

Evin ısısını (ay bu ev çok sıcak terler bu çocuk), bebeğimin giysisini (ince mi o üzerindekiler biraz?) mememden gelen sütü (sütün yetmiyor galiba aç bu çocuk) farkında olabilecek kadar kendimdeyim merak etme, eğer sormadıysam ben de merak etmiyorum demektir.

Telefonda gelmen için saatlerce yalvarmış olabilirim ancak değişken hormonlarımı ve bebeğimin huzurunu düşünerek uzun uzadıya beni darlama. Huzursuzsam huzur ver. Sohbet etmek istiyorsam sohbet et. Uyumak istiyorsam bebeğimi pışpışla.

Arada sırada "bebeği ben kontrol ederim sen banyonu yap", "bir duşa gir ben burdayken ben misafir değilim", " ben bebeğe bakarken biraz uyu istersen" gibi cümleler kurmayı dene çünkü fareyi gözleyen kedi gibi bu anları gözlüyorum.

Sizin nasıl çocuk büyüttüğünüzü hiç merak etmiyorum. Zaten büyütmüşsünüz. İzin verin ben de benimkini büyüteyim.

Eski ben olmamı bekleme! Çünkü bu mümkün değil. Hayata kendimden daha fazla değer verdiğim ve deli endişelere sürüklenmemi sağlayan minik bir can getirdim. Hayatımın bundan sonraki kısmında eski halimi anımsatsam da eski ben olmayacağımı bil. Bana baktığın zaman gördüğün kişi değişmemiş olabilir. Ama tüm duygularım, tüm düşüncelerim, bedenim ve hormonlarım değişti.

Herkes doğurdu evet! Tek doğuran ben değilim ama şu an bunu bilmek benim için birşeyi değiştirmiyor!

Yalnızca birkaç ay şımartılmaya, sevilmeye, korunmaya, kayırılmaya ihtiyacım var. Zor değil.




Yazı birannedogdu.blogspot.com 'dan alıntıdır! Kalemine sağlık...

Bunlar da İlginizi Çekebilir

25 YORUM

  1. Ahh bir bulabilsek öyle insanları.
    Ailem gelecek doğumda ama hem istiyorum hem korkuyorum açıkçası; çünkü biliyorum ki her kafadan bir ses çıkacak.
    Allah kolaylık versin ne diyeyim. Keşke geçecek demekle geçse..

    YanıtlaSil
  2. Tabi ki zor değil. Ne kadar da doğru yazmışsın.

    YanıtlaSil
  3. oy oy oyy fena daraltmışlar seni, zaten milletin ağzı yayık tavsiyeleri olmasa öleceğiz galiba beceriksizlikten :)) Herkesin bebişi de işi de kendine anlamıyorlar ki, Allah kolaylık versin Nimocum, Allah bebişinizi analı babalı büyütmeyi nasip etsin ve tüm nazarlardan korusun inşallah

    YanıtlaSil
  4. Ne kadar içten bir yazı olmuş. Yeni yıl huzur ve mutluluk getirmesi dileğiyle. Mutlu seneler..

    YanıtlaSil
  5. sadece biraz zaman...
    cino da sen de birbirinize uyum sağlayacaksınız
    maşallah size

    YanıtlaSil
  6. aynen diyorum başka da bişey demiyorum =)

    YanıtlaSil
  7. Ah ne güzel anlatmissin 7 aylık hamileyim abuk sabuk konusan insanlardan mümkün oldugunca uzak durmaya çalışıyorum her konuşan kendi hamileligiyle kiyasliyor hemen ya en cokda buna gıcık oluyorum hele bi de felaket tellallari var ki evlerden ırak...

    YanıtlaSil
  8. Ah ne güzel anlatmissin 7 aylık hamileyim abuk sabuk konusan insanlardan mümkün oldugunca uzak durmaya çalışıyorum her konuşan kendi hamileligiyle kiyasliyor hemen ya en cokda buna gıcık oluyorum hele bi de felaket tellallari var ki evlerden ırak...

    YanıtlaSil
  9. ne kadar doğru yazmışsın, aynı süreçten bende geçtim. oğlum şu anda 5 yaşında. bu süreçte zaman yavaş geçiyormuş gibi görünse de aslında çabuk geçiyor. şimdi o günleri düşündüğümde gülümsüyorum sadece. eminim sende öyle olacaksın ama biraz sabır sadece. Benden 2 ay önce doğum yapmış kadın bile benim yanımda tecrübeli oldu, bana bişeyler öğretmeye kalktı. Bir de aman 2. düşünüyorsanız arayı açmayın ikisi bir büyüsünler başlar hazırlıklı ol. bu günler çabuk geçecek. ben şimdi bir cesaret 2. hamileliğimi planlamaya başladım :)

    YanıtlaSil
  10. Kendinizi öyle güzel ifade etmişsiniz ki. sanırım bir gün çocuk doğurursam bu yazıyı aynen paylaşacağım :)

    Kolay gelsin ve Allah sabır versin. Yardıma ihtiyacınız olursa bir ses verin yeter :)

    Miniği öperim.. :*

    YanıtlaSil
  11. Ne kadar doğru! Bir de bunun çocuk olmadan önce ahiret soruları var neden bebeğiniz yok istemiyor musunuz olmuyor mu falancanın kızı şuna gitti doğurdu...azıcık huzur verin

    YanıtlaSil
  12. Ne kadar doğru! Bir de bunun çocuk olmadan önce ahiret soruları var neden bebeğiniz yok istemiyor musunuz olmuyor mu falancanın kızı şuna gitti doğurdu...azıcık huzur verin

    YanıtlaSil
  13. Sanırım sadece bu döneme en yakın olanlar seni anlarlar, Allah sabır versin :)

    YanıtlaSil
  14. Cok haklisin anilarini yasadim belki yasiyorum hala. Logusalik psijolojisi bazen uzun surebiliyor . Ben kendime zaman ayirmak ve rahatlamak adina spora gidiyorum 1 saat ayri kalmak sana ve bebegine olan sevgine sabrina cok iyi geliyor. Onun disinda kimse seni anlamiyor maalesef esin bile! Annelik en zor meslekmis gittikce zorlasiyor ama bir gulusu bile herseye bedel.

    YanıtlaSil
  15. Kesinlikle çok haklısın. Arkadaşım yeni doğum yaptı, ben de bunlara çok dikkat ediyordum ama biraz daha fazla dikkat edeceğim bundan sonra :)

    YanıtlaSil
  16. Sevgili Nimo, ne kadar ortak şey yaşamışız hatta benimkiler biraz daha kötü, daha fazlasını seni kötü etkilemek istemediğim için anlatmak istemiyorum. Benim kızım 11 yaşînda artîk hiç bir eziyeti yok diyebilirim, samimiyetine guvenerek teklif ediyorum ki, tüm titizliğimle ne zaman istersen eğer evine bir yabancıyı almaktan cekinmezsen gelip sana yardımcî olabilirim. Belki kendine ya da eşinle birbirinize biraz vakit ayırmanıza yardımım olur. Ne zaman istersen bir mail yeter,kendini üzme ve sevgiler.

    YanıtlaSil
  17. Merhabalar.
    Belki de bazı rahatlama hareketlerini uygulamak gerekir, ne dersiniz?
    Öncelikle samimi olduğunuz, nazınızın geçtiği ve bebeğinizin de yanında kendini rahat hissedeceği bir yakınınızı/arkadaşınızı evinize davet edin (belki de yakınınızda zaten vardır, bilemiyorum)
    Bebeğinizi ona emanet ettikten sonra camı açıp soğuk havayı yüzünüze çarpın.
    Ağlamak istiyorsanız ağlayın.
    Boş bir alana kısa süreliğine gitme şansınız varsa bir kutu soda alıp boş duvara fırlatın (inanın çok rahatlatıcı bir yöntem)
    Bağırma şansınız varsa avazınız çıktığı kadar bağırın.

    Amacım işinize karışmak değil elbet.
    Fakat insan aynı olayın içinde dönüp durduğu için ne yapacağını bilse bile uygulayamayabilir bazen.
    Fikirlerini söyleyenler de iyi niyetle söylüyorlardır, emin olun.
    Ama aynı şeyi bin beş yüz otuz sekiz kere dinlemek, evet haklısınız, can sıkıcı olabilir.

    Misafirler için de hazır ürünler almanız en rahatı olacaktır.
    Gerçek dost, sizin durumunuzda olan birinden ikram ve hizmet beklemez zaten.
    Bekliyorsa ve hazır ürünlere de söz söylüyorsa bırakın söylesin, çevrenizde o kişi olmasa da olur zaten...


    Ama sizi seven ve kendince paylaşımda bulunmaya çalışanlar olduğu için çevrenizde şanslısınız.

    Ve hepsi geçecek, emin olun.
    Biraz zaman alabilir bu elbet:)

    YanıtlaSil
  18. Keşke seni anlayabilseler de daha duyarlı olabilse herkes..

    YanıtlaSil
  19. Yalnız değilsin hepimizin bu içten çığlıkları attık emin ol.ama etrafımızda yardım etmek yerine sadece uyarılarla bizi boğan darlatan sürüyle insan var.kendini üzme geçecek bu zor günler emin ol.sadece bebişinin tadını çıkar.

    YanıtlaSil
  20. Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  21. evet haklısınız ama o söyleyenler de haklı...ben 2 çocuk büyüttüm,hala da büyütüyorum ama bana söylenildiğinde alınmazdım,çünkü tecrübeleri vardı ve dinlerdim zaten samimiyetsiz insanlar can sıkıyor hepsi bu..bence size söylenenleri iyi niyetle dinleyin,çünkü annelikde çok yenisiniz,şu an yaşanan karmaşa sizin hormonlarınızın değişiminden ve hayata bam başka başlayışınızdan...eskiden istediğiğniz saatte uyurdunuz,istediğiniz zaman gezerdiniz vs. vs. ama her şey düzene binicek unutmayın,ve bugünler geçtiğinde bakıcaksınız ki,sanki ondan öncesi hiç olmamış gibi,ondan öncesini hiç yaşamamış gibi...sadece sabır ve biraz da uyku....

    YanıtlaSil
  22. 2 bebek sahibi olmuş bir anneyim ve yanlız değilsiniz.çok iyi ifade etmişsiniz kendinizi yazınızda. bu durumdan kurtulmanızın tek yolu var oda yeri geldikçe hislerinizi karşı tarafa bildirmek aslında biz size hak verdik oda anlayacaktır. kolay gelsin bebeğiniz hayırlı olsun

    YanıtlaSil
  23. Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  24. Yazınız, kesinlikle bastırılıp her doğum yapmış kadının kapısının altından gizlice içeri atılmalı. Çünkü ülkemizde ne yazık ki doğum yapan hemen her kadın tüm bu sıkıntılarla karşılaşıyor ama duygu ve düşüncelerini böyle güzel ve cesurca ifade edemiyor. Siz güçlü bir annesiniz. Tebrikler, Allah anneli babalı büyütsün.

    YanıtlaSil
  25. Sırf bu yüzden çok istememe rağmen çocuğuma bir kardeş yapabilecek miyim emin değilim. O çok bilmiş teyzeler gelip, bundan yıllar yıllar önce yaşadıkları doğum hikayelerini anlatamasınlar diye bu kadar tereddüt yaşıyorum ve görüyorum ki her yerde her şekilde herkesin hayatında irili ufaklı Vasfiye Teyze cikler var ve bu kadar endişelenmekte çoook haklıyım. Önerim lafını esirgeme ve hepsinin ağzının payını ver. Bak bir daha gelip, saçma saçma konuşabiliyorlar mı? Eğer ben cesaret edip,2.yi doğurabilirsem ,bu sefer ağzımı korkak alıştırmayacağım. :)

    YanıtlaSil

SİZ YAZIN BİZ NİMOYA İLETİRİZ :)

'Adsız' olarak artık yorum yapabiliyorsunuz. Bu özelliği açtım çünkü,beni takip edip, sosyal mecralarda hesabı olmayan insanlarında olduğunu biliyorum! Çekilişlere katılabilsinler, yorum yapabilsin istiyorum. Yapılan tüm yorumlar, biz bloggerlar için bir teşvik primidir.UNUTMAYALIM !
Tüm eleştiriler başımın üstüne ancak yapıcı olduğu taktirde..
Gerginlik yaratacak, kırıcı, kişi ve kurumlara saldırı potansiyeli olan hiç bir yorum yayınlamayacaktır.

YORUM YAPARAK AYIRDIĞIN VAKİT İÇİN ÇOK TEŞEKKÜRLER :)